Uroczystość Wniebowzięcia NMP
Podążając myślowo za tradycją Kościoła i dogmatem papieża Piusa XII, Matka Boska po zakończeniu ziemskiego życia, z ciałem i duszą, została wzięta do chwały nieba.
Święto Wniebowzięcia jest świętem radosnym, napełniającym nadzieją i głęboką wiarą w wstawiennictwo Maryi.
Świątynia w Keysborough mimo niesprzyjającej aury, słoty i zimna napełniła się po brzegi.
W kazaniu Ks Przemysław Syguła SChr podjął temat DOMU, naszego domu, w którym skupią się nasze troski życia codziennego, domu biblijnego Elżbiety i Zachariasza, do którego przychodzi i uświęca go Maryja oraz dom Boga Ojca – Niebo, w którym „jest mieszkań wiele”. Zaprośmy Maryję do naszych domów i zadbajmy o to żeby swoim życiem zasłużyć na Niebo.
Tego dnia w modlitwach poleciliśmy Maryi świat i wszystkich ludzi a szczególnie głodnych, chorych i tych co oczekują w czyśćcu na Niebo.
/M.Moszczyńska/
W tą uroczystość wpisane są dwie bardzo wymowne pieśni, warto wczuć się w ich przesłanie:
Magnificat
1. Uwielbiaj duszo moja sławę Pana mego, chwal Boga Stworzyciela tak bardzo dobrego.
2. Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha, Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha.
3. Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę, łaskawym okiem wejrzał na Dawida córę.
4. Przeto wszystkie narody, co ziemię osiędą, odtąd Błogosławioną mnie nazywać będą.
5. Bo wielkimi darami uczczonam od Tego, którego moc przedziwna, święte Imię Jego.
6. Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki, bo z nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki.
7. Na cały świat pokazał moc swych ramion świętych, rozproszył dumne myśli głów pychą nadętych.
8. Wyniosłych złożył z tronu, znikczemnił wielmożne, wywyższył, uwielmożnił w pokorę zamożne.
9. Głodnych nasycił hojnie i w dobra spanoszył, bogaczów z niczym puścił i nędznie rozproszył.
10. Przyjął do łaski sługę, Izraela cnego,
wspomniał nań, użyczył mu miłosierdzia Swego.
11. Wypełnił, co był przyrzekł niegdyś ojcom naszym, Abrahamowi z potomstwem jego wiecznym czasem.
12. Wszyscy śpiewajmy Bogu w Trójcy Jedynemu, chwała Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu.
13. Jak była na początku, tak zawsze niech będzie, teraz i na wiek wieków niechaj słynie wszędzie.
Kantyk Maryi
Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia.
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie,
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi,
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen.
